Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
Camino dla opornych | CHKF
Fréd, nauczycielka z 15-letnim stażem, po niefortunnym incydencie z uczennicą zostaje zawieszona w pracy. Jakby tego było mało, jej życie prywatne również zaczyna się sypać. Za namową przyjaciółki dołącza do programu wsparcia młodzieży i zostaje mentorką 17-letniego Adama - chłopaka z wybuchowym charakterem i nienajlepszą kartoteką.
Przed nimi wyzwanie, które brzmi jak kara wymyślona przez kogoś bez litości: trzy miesiące pieszej wędrówki do Santiago de Compostela bez telefonu, bez internetu i z obowiązkowym limitem 25 kilometrów dziennie. Ona próbuje zostawić za sobą przeszłość, on - nauczyć się panować nad gniewem i pogodzić z bolesnymi wspomnieniami.
Każdy kolejny kilometr to mieszanka kłótni, śmiechu, zaskakujących zwierzeń i nieoczekiwanych przygód. Wśród zapierających dech krajobrazów rodzi się między nimi niezwykła relacja, która zmieni więcej, niż mogliby przypuszczać.
Przed nimi wyzwanie, które brzmi jak kara wymyślona przez kogoś bez litości: trzy miesiące pieszej wędrówki do Santiago de Compostela bez telefonu, bez internetu i z obowiązkowym limitem 25 kilometrów dziennie. Ona próbuje zostawić za sobą przeszłość, on - nauczyć się panować nad gniewem i pogodzić z bolesnymi wspomnieniami.
Każdy kolejny kilometr to mieszanka kłótni, śmiechu, zaskakujących zwierzeń i nieoczekiwanych przygód. Wśród zapierających dech krajobrazów rodzi się między nimi niezwykła relacja, która zmieni więcej, niż mogliby przypuszczać.
Czas, który nie nadszedł
W świecie, w którym starość stała się największym tabu, Sara i jej partner Oskar planowali zestarzeć się razem naturalnie. Dokonali jednak odmiennych wyborów. Sara pozostała wierna naturalnemu biegowi życia, Oskar skorzystał z kuracji antygeriatrycznej, zapewniającej młodość i miejsce w nowym społeczeństwie. Po latach niespodziewanie się spotykają – dzieli ich wygląd, łączy brak odpowiedzi na pytania spychane przez lata na drugi plan. Czy uczucia mogą przetrwać czas i nieodwracalne zmiany? Czy można być wolnym w świecie, który odmawia prawa do przemijania?
Digger
Czarna komedia i satyra opowiadająca o najpotężniejszym człowieku na świecie, który wyrusza w desperacką misję, by udowodnić, że jest wybawcą ludzkości przed katastrofą, którą sam wywołał.
Główny bohater, Digger Rockwell (w tej roli Tom Cruise), to ekscytujący teksański miliarder i potentat naftowy. Na jego platformie wiertniczej dochodzi do potężnej katastrofy i wycieku, który zagraża globalnym bezpieczeństwem (pojawia się m.in. ostrzeżenie przed gigantycznym lodowcem). Chcąc uniknąć odpowiedzialności i ratować swój wizerunek, bohater podejmuje absurdalną próbę samodzielnego ocalenia planety.
Produkcja bywa porównywana do klasycznego filmu satyrycznego „Dr Strangelove” Stanleya Kubricka, a postać grana przez Cruise'a budzi skojarzenia ze współczesnymi gigantami technologiczno-przemysłowymi (takimi jak Elon Musk).
Główny bohater, Digger Rockwell (w tej roli Tom Cruise), to ekscytujący teksański miliarder i potentat naftowy. Na jego platformie wiertniczej dochodzi do potężnej katastrofy i wycieku, który zagraża globalnym bezpieczeństwem (pojawia się m.in. ostrzeżenie przed gigantycznym lodowcem). Chcąc uniknąć odpowiedzialności i ratować swój wizerunek, bohater podejmuje absurdalną próbę samodzielnego ocalenia planety.
Produkcja bywa porównywana do klasycznego filmu satyrycznego „Dr Strangelove” Stanleya Kubricka, a postać grana przez Cruise'a budzi skojarzenia ze współczesnymi gigantami technologiczno-przemysłowymi (takimi jak Elon Musk).
Egon Schiele. Poza tabu | FKS
Egon Schiele (1890-1918) - chłopak z austro-węgierskiej prowincji, którego sztuka zdobi najważniejsze muzea świata, prowokator oskarżany o szerzenie pornografii, prekursor ekspresjonizmu, na którego płótnach śmierć i pożądanie splatają się w miłosnym uścisku. Zmarły w wieku zaledwie 28 lat Schiele pozostawił po sobie zdumiewająco bogaty dorobek, wywracający do góry nogami estetyczne kanony. „Egon Schiele. Poza tabu” kreśli fascynujący portret genialnego artysty: dziecka niespokojnej, zwieńczonej I wojną światową i zarazą epoki, który poprzez erotykę docierał do tego, co w nas najbardziej kruche, intymne i bezbronne.
Fargo | 10/10 Klasyka filmowa
Fargo, to jedno z najważniejszych dzieł kina amerykańskiego lat 90. i film, który na trwałe zapisał się w historii kina jako mistrzowskie połączenie kryminału, czarnej komedii i groteski. Akcja rozgrywa się w zaśnieżonej Minnesocie, gdzie pozornie banalne porwanie szybko przeradza się w serię absurdalnych i brutalnych wydarzeń.
Unikalny styl braci Coen: precyzyjnie skonstruowany scenariusz, charakterystyczny humor oparty na kontraście między przemocą a codzienną banalnością oraz wyraziste, zapadające w pamięć postaci. Szczególne miejsce zajmuje kreacja Frances McDormand jako ciężarnej szeryf Marge Gunderson – bohaterki, która dzięki empatii, inteligencji i spokojowi przeciwstawia się chaosowi i ludzkiej chciwości.
Film w przewrotny sposób demitologizuje amerykańskie wyobrażenia o prowincji i „zwykłych ludziach”, pokazując, jak drobne decyzje mogą prowadzić do moralnej katastrofy. Fargo stało się również punktem odniesienia dla współczesnego kina niezależnego, inspirując kolejne pokolenia twórców i widzów, a jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w późniejszym serialu telewizyjnym.
To klasyka, która łączy formalną perfekcję z ironicznym spojrzeniem na ludzką naturę — film jednocześnie mroczny, zabawny i zaskakująco humanistyczny.
Unikalny styl braci Coen: precyzyjnie skonstruowany scenariusz, charakterystyczny humor oparty na kontraście między przemocą a codzienną banalnością oraz wyraziste, zapadające w pamięć postaci. Szczególne miejsce zajmuje kreacja Frances McDormand jako ciężarnej szeryf Marge Gunderson – bohaterki, która dzięki empatii, inteligencji i spokojowi przeciwstawia się chaosowi i ludzkiej chciwości.
Film w przewrotny sposób demitologizuje amerykańskie wyobrażenia o prowincji i „zwykłych ludziach”, pokazując, jak drobne decyzje mogą prowadzić do moralnej katastrofy. Fargo stało się również punktem odniesienia dla współczesnego kina niezależnego, inspirując kolejne pokolenia twórców i widzów, a jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w późniejszym serialu telewizyjnym.
To klasyka, która łączy formalną perfekcję z ironicznym spojrzeniem na ludzką naturę — film jednocześnie mroczny, zabawny i zaskakująco humanistyczny.
Jak żyć, żeby nie zwariować
Anka to ma fajne życie. Kochający mąż, udane dzieci, dobra praca i świetne mieszkanie w centrum. Co może pójść nie tak? Na przykład… wszystko. Mąż zdradza, praca odchodzi, dzieci mają humory, a mieszkaniem interesuje się komornik. Przed Anką zaskakująco prosty wybór: albo położy się i umrze z rozpaczy albo zacznie wreszcie żyć! Na własnych warunkach, według swojego widzimisię i na pełnej petardzie. W dobie recyclingu atrakcyjna panna z odzysku ma wielką przyszłość. Wystarczy, że się trochę ogarnie, opędzi od nadopiekuńczej matki, dogada z dziećmi i znajdzie nowy pomysł na siebie. A uwierzcie, że pomysłów akurat Ance nie brakuje! Garść odwagi, mnóstwo wiary w siebie, szczypta niezależności i ocean poczucia humoru – to jest przepis na nową Ankę!
Lalka
Warszawa końca XIX wieku. Serce Stanisława Wokulskiego (Marcin Dorociński) owładnięte jest szaloną miłością do Izabeli Łęckiej (Kamila Urzędowska). On, dzięki fortunie zdobytej na wojnie, powraca do kraju i postanawia wkroczyć do świata wyższych sfer, aby zdobyć rękę ukochanej. Ona jest olśniewająca i wyniosła, lecz mimo arystokratycznego pochodzenia zmaga się z widmem finansowej ruiny. U boku Wokulskiego stoi jego wierny przyjaciel – Ignacy Rzecki (Marek Kondrat), romantyk, który z nostalgią obserwuje, jak świat ideałów ustępuje miejsca społecznym aspiracjom i bezwzględnej grze interesów. Wokulski wkracza w labirynt arystokratycznych salonów, gdzie każdy gest może być początkiem intrygi, a każde słowo – zapowiedzią zdrady. Stający na jego drodze rywale, niespodziewane sojusze i dramatyczne wybory wystawią na próbę jego marzenia i wiarę w ludzi. To opowieść o miłosnym zauroczeniu, które zmienia losy bohaterów i zaciera granice między sercem a rozumem.
Oasis: Don't Look Back in Anger | DKF
Wraz z reaktywacją zespołu i trasą "Oasis Live ’25" film przedstawia jego niezwykłą drogę – od ulic Manchesteru po status światowych gwiazd rocka.
Primetime
Chris Hansen, charyzmatyczny reporter, przenika do podziemnego świata przestępczego i pragnie zmienić oblicze telewizji. Z czasem jednak ulega własnej obsesji i w drodze na szczyt popularności zaczyna zatracać swój pierwotny cel.
Rozważna i romantyczna
Akcja, osadzona w Anglii epoki georgiańskiej, podąża za losami zamożnego pana Dashwooda, który umiera, pozostawiając swoją drugą żonę oraz trzy córki w trudnej sytuacji finansowej. Kobiety przenoszą się do skromnej wiejskiej posiadłości, gdzie dwie starsze siostry rywalizują o względy różnych adoratorów, poszukując prawdziwej miłości.
Róża
Oto prawdziwa historia oszustki, która zwodziła władze i lud. Urodziła się kobietą, acz nosiła po męsku i pod fałszywym imieniem dopuściła wielu niecnych czynów.
„Róża” to jeden z najgłośniejszych tytułów ostatniego Berlinale za sprawą brawurowej roli Sandry Hüller, nagrodzonej Srebrnym Niedźwiedziem za tytułową kreację. Aktorka znana z „Anatomii upadku”, „Projektu Hail Mary”, „Strefy interesów” i „Toniego Erdmanna” wciela się tym razem w tajemniczego żołnierza. Do tej roli przeszła nie tylko niezwykłą fizyczną metamorfozę, ukrywając kobiecość pod męskim strojem, ale też fenomenalnie połączyła szorstkość z łagodnością i humorem.
Do położonej na uboczu wsi przybywa naznaczony wojną żołnierz, który podaje się za spadkobiercę porzuconego gospodarstwa. Obcy budzi początkowo nieufność, ale szybko przekonuje do siebie wieśniaków dzięki przywiezionym dokumentom, niepospolitej pracowitości i gotowości, by podporządkować się surowym regułom protestanckiej wspólnoty. W okrutnych realiach XVII-wiecznych Niemiec ktoś, kto nie ma żadnych praw, może być sobą wyłącznie w przebraniu - dlatego tytułowa postać musi skrzętnie ukrywać swoją prawdziwą naturę i tożsamość.
„Róża” jest przewrotną opowieścią o cenie wolności i o odwadze życia na własnych zasadach. Kwestionujący patriarchalny przywilej i binarny podział płci, chłodno analizujący mechanizmy społeczne, film Markusa Schleinzera okazuje się zaskakująco współczesny. Choć minimalistyczny, to pieczołowicie odtwarza detale życia XVII-wiecznej niemieckiej wsi, a eleganckie, surowe zdjęcia budują gęstą atmosferę narastającego zagrożenia.
„Róża” to jeden z najgłośniejszych tytułów ostatniego Berlinale za sprawą brawurowej roli Sandry Hüller, nagrodzonej Srebrnym Niedźwiedziem za tytułową kreację. Aktorka znana z „Anatomii upadku”, „Projektu Hail Mary”, „Strefy interesów” i „Toniego Erdmanna” wciela się tym razem w tajemniczego żołnierza. Do tej roli przeszła nie tylko niezwykłą fizyczną metamorfozę, ukrywając kobiecość pod męskim strojem, ale też fenomenalnie połączyła szorstkość z łagodnością i humorem.
Do położonej na uboczu wsi przybywa naznaczony wojną żołnierz, który podaje się za spadkobiercę porzuconego gospodarstwa. Obcy budzi początkowo nieufność, ale szybko przekonuje do siebie wieśniaków dzięki przywiezionym dokumentom, niepospolitej pracowitości i gotowości, by podporządkować się surowym regułom protestanckiej wspólnoty. W okrutnych realiach XVII-wiecznych Niemiec ktoś, kto nie ma żadnych praw, może być sobą wyłącznie w przebraniu - dlatego tytułowa postać musi skrzętnie ukrywać swoją prawdziwą naturę i tożsamość.
„Róża” jest przewrotną opowieścią o cenie wolności i o odwadze życia na własnych zasadach. Kwestionujący patriarchalny przywilej i binarny podział płci, chłodno analizujący mechanizmy społeczne, film Markusa Schleinzera okazuje się zaskakująco współczesny. Choć minimalistyczny, to pieczołowicie odtwarza detale życia XVII-wiecznej niemieckiej wsi, a eleganckie, surowe zdjęcia budują gęstą atmosferę narastającego zagrożenia.
Stowarzyszenie Umarłych Poetów | 10/10 Klasyka filmowa
Jeden z najbardziej poruszających filmów o młodości, edukacji i sile niezależnego myślenia. Akcja rozgrywa się w konserwatywnej elitarnej szkole dla chłopców, gdzie pojawienie się nauczyciela literatury, Johna Keatinga, staje się impulsem do intelektualnego i emocjonalnego przebudzenia uczniów.
Stowarzyszenie umarłych poetów przeciwstawia skostniały system edukacji idei wolności, kreatywności i odwagi w poszukiwaniu własnego głosu. Hasło „Carpe diem” stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów w historii kina, symbolizując bunt przeciw konformizmowi i lękowi przed samodzielnym wyborem drogi życiowej.
Film Petera Weira łączy klasyczną narrację z emocjonalną szczerością, tworząc opowieść ponadczasową i wciąż aktualną. Jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w kulturze popularnej — jako punkt odniesienia dla historii o nauczycielach, mentorach i młodych ludziach konfrontujących się z autorytetem.
To klasyka, która nie traci swojej siły wraz z upływem lat — wzruszająca, inspirująca i przypominająca o odpowiedzialności za własne życie i wybory.
Stowarzyszenie umarłych poetów przeciwstawia skostniały system edukacji idei wolności, kreatywności i odwagi w poszukiwaniu własnego głosu. Hasło „Carpe diem” stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów w historii kina, symbolizując bunt przeciw konformizmowi i lękowi przed samodzielnym wyborem drogi życiowej.
Film Petera Weira łączy klasyczną narrację z emocjonalną szczerością, tworząc opowieść ponadczasową i wciąż aktualną. Jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w kulturze popularnej — jako punkt odniesienia dla historii o nauczycielach, mentorach i młodych ludziach konfrontujących się z autorytetem.
To klasyka, która nie traci swojej siły wraz z upływem lat — wzruszająca, inspirująca i przypominająca o odpowiedzialności za własne życie i wybory.
The Social Reckoning: W sieci konsekwencji
Opowieść o losach Frances Haugen, młodej inżynierki Facebooka, która we współpracy z Jeffem Horwitzem - reportem z "Wall Street Journal" - stara się ujawnić najbardziej skryte tajemnice tego potężnego portalu społecznościowego.
Uwierz w ducha | 10/10 Klasyka filmowa
Jeden z najbardziej rozpoznawalnych melodramatów przełomu lat 80. i 90., który w wyjątkowy sposób łączy kino romantyczne z elementami thrillera i nadprzyrodzonej fantazji. Historia miłości Sama i Molly, przerwanej tragiczną śmiercią, staje się opowieścią o sile uczuć przekraczających granice życia i śmierci.
Kreacje Patricka Swayze, Demi Moore i nagrodzonej Oscarem Whoopi Goldberg nadały historii wiarygodność i lekkość, a słynna scena przy kole garncarskim oraz muzyka Unchained Melody stały się symbolami filmowego romantyzmu.
Uwierz w ducha trafiło do masowej wyobraźni dzięki umiejętnemu balansowaniu między wzruszeniem, humorem i napięciem. Film zapoczątkował modę na łączenie melodramatu z fantastyką w kinie popularnym i udowodnił, że kino gatunkowe może opowiadać historie głęboko emocjonalne, nie tracąc przy tym swojej przystępności.
To klasyka kina popularnego — poruszająca, romantyczna i ponadczasowa opowieść o miłości, pamięci i potrzebie bliskości.
Kreacje Patricka Swayze, Demi Moore i nagrodzonej Oscarem Whoopi Goldberg nadały historii wiarygodność i lekkość, a słynna scena przy kole garncarskim oraz muzyka Unchained Melody stały się symbolami filmowego romantyzmu.
Uwierz w ducha trafiło do masowej wyobraźni dzięki umiejętnemu balansowaniu między wzruszeniem, humorem i napięciem. Film zapoczątkował modę na łączenie melodramatu z fantastyką w kinie popularnym i udowodnił, że kino gatunkowe może opowiadać historie głęboko emocjonalne, nie tracąc przy tym swojej przystępności.
To klasyka kina popularnego — poruszająca, romantyczna i ponadczasowa opowieść o miłości, pamięci i potrzebie bliskości.
Verity. Coraz większy mrok
Film zrealizowany na podstawie popularnej powieści Colleen Hoover, tym razem z wyraźnym thrillerowym zacięciem. Historia opowiada o znanej pisarce Verity Crawford (Anne Hathaway) oraz Lowen Ashleigh (Dakota Johnson). Lowen przenosi się do odległej posiadłości Crawfordów, aby pisać jako ghostwriterka dla Verity. Lowen natrafia wśród notatek na niepublikowany wcześniej rękopis. Tekst, który miał nigdy nie ujrzeć światła dziennego, okazuje się wstrząsającą, intymną spowiedzią Verity. Z każdą kolejną stroną Lowen coraz głębiej wnika w mroczne sekrety autorki dotyczące jej męża, Jeremy’ego (Josh Hartnett).
To wciągająca opowieść o małżeństwie, obsesji i manipulacji, w której trudno oddzielić fikcję od rzeczywistości.
To wciągająca opowieść o małżeństwie, obsesji i manipulacji, w której trudno oddzielić fikcję od rzeczywistości.
W sercu dziczy
To historia byłego oficera sił specjalnych Jamesa Belmonta (Brad Pitt) i jego psa o imieniu Odin, którzy walczą o przetrwanie po katastrofie samolotu w samym sercu bezlitosnej dziczy na Alasce.
„W sercu dziczy” to trzymający w napięciu thriller w reżyserii cenionego twórcy, Davida Ayera („Furia", "Legion samobójców")
„W sercu dziczy” to trzymający w napięciu thriller w reżyserii cenionego twórcy, Davida Ayera („Furia", "Legion samobójców")
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.